mrUwka okiem

Pobranie większej liczby tapet dostępnych na stronach National Geographic to nie jest coś co chcielibyśmy robić „ręcznie” za pomocą przeglądarki internetowej. Można by wprawdzie skorzystać z paczek zebranych i udostępnionych przez innych, ale nie jestem pewien czy taka metoda nie łamie prawa autorskiego. Ponadto zbiór tapet jest co miesiąc aktualizowany o kolejne pliki, więc gdyby chcieć posiadać naprawdę wszystkie, sposób ten stałby się uciążliwy.

Ostatnimi czasy za sprawą National Geographic dorobiłem się pokaźnej liczby (1075) przepięknych tapet ekranowych. Większość z nich jest tak dobra, iż wprost nie mogłem się zdecydować na którąkolwiek z nich. Dodatkowo, niespecjalną miałbym ochotę na każdorazowe przekopywanie się przez cały zbiór gdy naszłaby mnie ochota aby zmienić tło pulpitu. Stąd wziął się pomysł by przy starcie środowiska graficznego ustawiać tło wykorzystując losowo wybrany plik tapety.

Do osiągnięcia powyższego celu wystarczy program xv wywołany z opcją -random.

xv -root -max -smooth -quit -random haha/tapety/NG/*.jpg

Powyższe wystarczy wrzucić do używanego przez się autostartu, dla OpenBoksa będzie to na przykład: $HOME/.config/openbox/autostart.sh

… to oczywiście Terminus.

Przez jakiś czas używałem czcionki lat2-*-.psfu (gdzie gwiazdka to rozmiar czcionki między 08 a 16, a .psfu informuje, iż czcionka wspiera Unikod). Była niezła. Większość polskich znaków diakrytycznych wyświetlała się poprawnie. Brakowało natomiast interpunkcji, ligatur łacińskich i tym podobnych.

W miarę jak spędzałem coraz więcej czasu w terminalu, te braki stawały się coraz bardziej dokuczliwe. Tak trafiłem na zestaw czcionek „Terminus” (w rozlicznych repozytoriach linuksowych paczka nazywa się „terminus-font”).

Czcionka występuje w kilku smakach, przy czym każdy „smak” ma 2 lub 3 warianty ([n]ormal|[b]old|[f]ramebuffer-bold — nie mam pojęcia czym różni się framebuffer-bold od zwykłego bolda — na żywo wyglądają tak samo, wybacz ignorancję czytelniku) oraz szeroką paletę rozmiarów. Dla Polaków i innych użytkowników posługujących się językami uwzględnionymi w standardzie ISO-8859-2 przeznaczona jest teoretycznie czcionka ter-2*. Nie będzie to zły wybór, ale o wiele lepszym będzie jednak: ter-v*, który zawiera w sobie znaaaaaaacznie więcej znaków zawartych w Unikodzie.

Należy nadmienić, że czcionki z powyższego zestawu nie posiadają mapowań dla UTF-8, więc dla systemów wykorzystujących to kodowanie należy ustawić w translację ISO-8859-2_to_uni. W Gentoo ustawimy to w /etc/conf.d/consolefont jako consoletranslation, w ArchLinuksie zaś w /etc/rc.conf jako CONSOLETRANS (nie wiem jak w innych dystrybucjach).

Ameryki nie odkryłem na pewno, ale może jednak ktoś skorzysta?

Update: skrinszot

Poprosiłem Was o uwagę, bo wydaje mi się, że wspólnymi siłami i przy relatywnie niewielkim wysiłku możemy coś poprawić — ulepszyć. Cóż takiego zachciało mi się zmieniać? Chodzi o rzecz używaną przez ~99% polskich użytkowników GNU/Linuksa. Remedium jest proste, acz wymaga dyskusji co do optymalnego sposobu rozwiązania. Już wiesz o co chodzi?

Nie tak znowu dawno pisałem o moich walkach z pełną obsługą cudownej myszy Logitecha pod „Pingwinem”. Zupełnie przypadkowo natknąłem się niedawno na jakimś anglojęzycznym forum na taki, prosty, krótki i jasny wpis do xorg.conf:

Section "InputDevice"
  Identifier "ClickPlus"
  Driver "evdev"
  Option "Device" "/dev/input/by-id/usb-Logitech_USB_RECEIVER-event-mouse"
  Option "RelHWHEELOptions" "invert"
EndSection

Mysz w pełnej okazałości na przepięknej podkładce.

Rezultat? System wykrywa wszystkie przyciski myszy, dzięki opcji "invert" dla RelHWEELOptions tiltwheel działa w odpowiednią stronę bez zabawy z xmodmapem. Życie od razu staje się piękniejsze. Jeszcze tylko w Nautilusie (najprawdopodobniej od wersji 2.24) umożliwią nawigację bocznymi przyciskami tak jak to już robi FF3 i będę w pełni usatysfakcjonowany.